خاکستر غم...

درخت، دلش گرفته بود؛ خسته بود و دلشکسته؛  

زمین، دست نوازش بر ریشه های درخت کشید و پرسید:                                  

چه چیز دل مهربانت را آزار داده است؟                                                         

امّا درخت چیزی نگفت؛                                                                     

زمین گفت:                                                                                 

هیچوقت غصه هایت را نچسب، رهایشان کن؛                                             

اما درخت، باز هم هیچ نگفت؛                                                               

زمین گفت: حس میکنی؟  قلبم را می گویم...                                            

من، پای تو را درست روی قلبم محکم کرده ام، هر غمی که داشته باشی، من با قلبم از ریشه هایت حس خواهم کرد؛

میتوانم سنگینی دلت را بر روی قلبم احساس کنم؛ پس بگو؛                              

و درخت، عقده ی دل باز کرد و گریه کرد و گریه کرد؛

و تمام غمهای دلش را که چندی بود تبدیل به برگهای زردی شده بودند، روی زمین ریخت؛

و سبک شد و سبک شد و سبکتر...                                                       

زمین گفت:                                                                                      

حالا آسوده بخواب، بی هیچ غصه و اندوهی؛                                              

من تمام این برگهای زرد را به دلم خواهم سپرد؛ و از ترکیبشان با خاک ، عصاره ای خواهم ساخت برای محکم شدن ریشه هایت؛                                          

وقتی بیدار شوی و شاخ و برگت از نو جوانه بزند؛ خاکستر همین برگها، به کمکت خواهد آمد؛

و تو خواهی دید که میتوان حتی از غصه هم برای رشد و بالندگی، استفاده کرد؛

خواهی دید که خاکستر غصه هایت ، تو را بالا خواهد برد؛                             

خاکستری که دیگر از جنس غصه نیست..

/ 68 نظر / 42 بازدید
نمایش نظرات قبلی
صدای دوست

سلام وسپاس بابت مطلب زیبایتان[لبخند] مؤفق باشید وپاینده[گل]

Majid

سلام فوق العاده بود این متن ، زیبا شیوا و گیرا ولی بهتر می شد دوست من منبع را ذکر می کردی ؟

یلدا

خدایا بمن بیاموز قبل از آنکه در مورد راه رفتن کسی قضاوت کنم کمی با کفشهایش راه بروم. "علی شریعتی"

یلدا

ﺭﺍﺿﯿﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ، ﭘﺎﯾﯿﺰِ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﻣﻦ .. ﻣﯽ ﺑﻮﺳﻢ ﻭ ﻣﯽ ﺑﻮﯾﻢ ﺑﺮﮔﻬــــﺎﯼ ﺯﺭﺩ ﻭ ﻗﺮﻣﺰﺕﺭﺍ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺩﺭ هوایت ﺑﻮﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻮﯼ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺑﺮﮒ ﻣﻦ ﺑﻮﯼ ﺧــــــــــﺪﺍ ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﺍﺯ ﺗـــﻮ.

یلدا

بشکست دلم ، کسی صدایش نشنید آری دل من بیصدا می شکند !

باران خیال...

گاهی دلت میخواد همه بغضهات از توی نگاهت خونده بشن... میدونی که جسارت گفتن کلمه ها رو نداری... اما یه نگاه گنگ تحویل میگیری یا جمله ای مثل: چیزی شده؟؟!!! اونجاست که بغضت رو با لیوان سکوت سر میکشی و با لبخندی سرد میگی: نه،هیچی ..

بیژن

سلام داشتم رد میشدم کفتم سری رده باشم که مدهوش قصه ها ی غصه دارت شدم برات ارزوی سلامتی توام با موفقیت میکنم

یلدا

همه در باران تند تند راه میروند! این منم که می ایستم و با چشمانم به تو فکر میکنم.

آمد

و باز بهار خواهد شد درخت مرده را زنده میکند و این تفسیر زندگیت .پاییز جالبی بود در اینجا .

یلدا

زندگی به سختی اش می ارزد اگر خداوند در انتهای هر قصه ایستاده باشد..